IMG_0327

Deze week werd ik herinnerd aan Lisa, mijn eerste Apple computer. Nou ja, hij was van mijn baas, maar ik had ‘m uitgezocht. Het was de tijd dat de grafische user interfaces net waren ontdekt, en de Lisa was in 1983 de eerste commercieel verkrijgbare computer die daarvan gebruik maakte. Het was een revolutie. Tot dan toe werkten computers met beeldschermen vol tekst, en ingewikkelde codes om iets met die tekst te doen. De Lisa had een muis, en grafische beelden op het scherm die je kon aanwijzen. Nu weten we niet beter, natuurlijk, maar zo gaat dat met revoluties. De Apple Lisa was een prachtapparaat, maar helaas geen commercieel succes. Een jaar later kwam Apple met de Macintosh. Dezelfde ideeën en principes, maar 1/3 van de prijs. Dat sloeg beter aan, al duurde het nog jaren voordat de wereld erkende dat dit de toekomst was.

Apple is goed in revoluties. Al in 1977 was Apple het eerste bedrijf dat met een kant-en-klare personal computer op de markt kwam: de Apple II. Die was wel een succes, een groot succes zelfs. Met name in het onderwijs werd de Apple II op grote schaal gebruikt. Men roemde de uitbreidbaarheid (er konden insteekkaarten in). Met de Apple II werd de basis gelegd voor de huidige rooskleurige financiële positie van Apple. Daar werd wel een hap uit genomen door een paar floppers: Apple III, en Lisa dus. En in de periode dat Steve Jobs (tijdelijk) ontslagen was zijn er nog wel een paar missers gemaakt. Maar missers moet je maken, je leert ervan en het zorgt ervoor dat je daarna succes kunt hebben.

Welke revoluties zijn er daarna nog gekomen? De iPod, in 2001. Niemand had nog door dat het een revolutie was. De iPhone, in 2007. Apple werd uitgelachen, met name door de concurrentie (de sukkels). De iPad, in 2010. Tegen die tijd had de wereld door dat Apple op het juiste spoor zat, dus er werd niet meer heel hard gelachen. Inmiddels weten we dat al deze producten revoluties waren. Maar ik denk dat een product alleen niet voldoende is om een revolutie te zijn. De iPod zou geen succes zijn geworden als er geen dienst omheen was gebouwd: iTunes. De mogelijkheid om online muziek te kopen, per nummer, tegen lage kosten. De combinatie van het product en de dienst is de ware revolutie. Denk niet dat dat eenvoudig was: Apple heeft moeten knokken met de muziekuitgevers om ze over de streep te halen hun muziek beschikbaar te stellen in iTunes. Nu zien ze in dat ze het niet zouden hebben overleefd als ze niet hadden meegedaan. Een cd is een verouderd transportmechanisme, net als een grammofoonplaat. Digitale distributie is de methode die nu op grote schaal wordt toegepast.

Ook voor de iPhone gaat dit op: zonder de diensten rond het product is het gewoon de zoveelste telefoon. Natuurlijk, de bediening is anders, maar dan nog. Ook hier heeft Apple geknokt met de telefoonmaatschappijen om een veel grotere vrijheid te verkrijgen in wat de iPhone mag doen op het telefoonnet. Neem bijvoorbeeld sms: het was een cashcow voor de telefoonmaatschappijen, en de mogelijkheid om op de telefoon ook andere toepassingen te installeren (we noemen ze nu apps) was een bedreiging. Zeker als die apps ook nog eens vrijelijk mochten communiceren met elkaar en de rest van de wereld. Apple heeft dit voor elkaar gekregen, en er een aantal diensten omheen gebouwd: de App Store, iMessage (een soort WhatsApp, voor de niet-ingewijden), iCloud.

Wat ik persoonlijk vooral een revolutie vind is de manier waarop alle producten en diensten van Apple met elkaar zijn geïntegreerd. Als ik op mijn telefoon een naam verbind aan een telefoonnummer, weet mijn Mac dat op vrijwel hetzelfde moment ook. En omgekeerd. Dankzij de dienst die iCloud heet. Mijn adresboek is nooit zo op orde geweest als sinds ik een iPhone gebruik. Hetzelfde geldt voor mijn agenda, de foto’s die ik neem, aantekeningen die ik onderweg of thuis maak, en sinds de nieuwste versies van de besturingssystemen ook alle wachtwoorden die ik gebruik. Uiteraard weet mijn iPad dit ook allemaal. Het maakt niet meer uit op welk apparaat ik werk: alle informatie is altijd overal up-to-date. En als ik werk met Apple’s eigen versies van de “office”-producten geldt het ook voor de documenten waarmee ik werk. Ik pak gewoon het apparaat dat op dat moment het handigst is, meestal een iPad of mijn Macje.

Dus, roept iedereen nu, wat is de volgende revolutie, Apple? Wanneer komen jullie met die revolutionaire tv, of dat supercoole transparante horloge? Je hoort nogal eens zeggen dat het niet goed meer gaat met Apple, sinds Steve Jobs er niet meer is. En ook ik heb wel eens gedacht dat het nu meer evolutie dan revolutie is. Maar terugkijkend zijn er wel degelijk echte revoluties geweest, alleen niet zo veel als wel eens wordt gedacht. En wat ik net de revolutie van de integratie noemde is eigenlijk ook meer evolutie dan revolutie geweest. Ook de Apple-organisatie zelf is in de loop der jaren sterk geëvolueerd. Zonder die strak geleide organisatie zouden de revoluties misschien wel in de laboratoria plaatsvinden, maar zouden ze nooit op grote schaal beschikbaar zijn gekomen voor de hele wereld. Kortom, de evolutie is minstens zo belangrijk als de revolutie. Wat Apple-producten zo perfect maakt is de voortdurende verbetering die Apple aanbrengt. Evolutie, dus. Bovendien kan evolutie ook tamelijk revolutionair zijn. Kijk maar naar de nieuwe stijl van iOS 7. Er waren nogal wat mensen geschokt doordat de knopjes en de icoontjes er ineens heel minimaal uitzagen. Maar reken maar dat de wereld weer zal volgen. En reken maar dat Apple in de komende jaren geleidelijk aan verbeteringen zal aanbrengen.

Maar, laat me je vertellen wat de volgende Apple-revolutie gaat worden. Niet verder vertellen, het is nog geheim. Het is de iWatchTV. Ik kan je natuurlijk niet alle details verklappen, maar denk aan een tv die je bedient met je horloge. Waarbij je als je wilt op je horloge eerst even kunt spieken op een andere zender of je wel wilt overschakelen (als de wedstrijd spannend wordt, bijvoorbeeld). Daarnaast is de tv ook te gebruiken als een extra scherm voor je iPad of Mac, via AirPlay. Maar de echte revolutie zit in de diensten die om dit product heenkomen. Denk aan interactieve tv (communicatie in één richting is wel heel ouderwets) en integratie met programmagidsen en Uitzending Gemist. Ik mag er nog niet te veel over vertellen, want Apple ligt nog behoorlijk in de clinch met de kabel- en omroepmaatschappijen, die hun macht zien verschrompelen. ’t Is altijd hetzelfde, met die revoluties.

Advertenties