1993-2013

Deze foto kwam ik tegen op internet, tijdens één van mijn vele omzwervingen. Hij toont het verschil tussen 1993 en 2013. Alles wat je met de bovenste apparaten in 1993 kon, kan je in 2013 met de iPhone (en andere smart phones). Het is onvoorstelbaar. Wie weet nog hoe we (nog langer geleden) onder de indruk waren van de eerste calculators van HP en Texas Instruments? Hoe zou je toen hebben gereageerd als iemand had gezegd: “Als je die calculator een kwartslag draait wordt het een wetenschappelijke calculator”? Vergelijk dat eens met een iPhone of een iPad: daarbij is dat de gewoonste zaak van de wereld. Ik heb door die vergelijking te maken wel eens iemand aan de iPhone gekregen.

Eén apparaat dat alles kan. Wonderlijk. Machtig. En tegelijkertijd problematisch. Want al die losse apparaten uit 1993 hadden hun eigen handleiding, en die lazen we! Zo veel mogelijkheden, daarmee moest je leren omgaan. Ieder van die apparaten is nu een app op de iPhone of de iPad. Nog steeds met een handleiding? Nee, want die lezen we niet meer. Het moet allemaal vanzelf duidelijk zijn. Intuïtief. “Aha, een nieuwe app. Wat doet ‘ie? Video’s opnemen? Hoe werkt dat?” Als we het niet binnen 1 minuut snappen, geven we het op.

Voor de gebruiker van een app moet het dus simpel zijn. Vanzelfsprekend. Maar heb je enig idee wat dat betekent voor de maker van de app? Ik wel. Het betekent een hoop werk voor specialisten op verschillende gebieden. Het betekent vooral een andere manier van denken. Als app-maker ervaar ik steeds weer dat mijn gebruikers veranderde verwachtingen hebben. Het betekent dat de meest krachtige functies te gebruiken moeten zijn zonder al te veel uitleg. Als er al uitleg mag zijn, dan moet die direct verbonden zijn met de betreffende functie. Niet indirect, via de omweg van een handleiding (zelfs al is die handleiding ingebouwd). Apps maken die niet 100% intuïtief zijn: het is een valkuil waar ik nog steeds intuimel. We zijn zo gewend te denken in bestaande apparaten, in vertrouwde manieren van werken en van leren werken. Maar het medium is veranderd. Niet alleen doordat je het een kwartslag kunt draaien, maar ook omdat er totaal nieuwe gebruiksmogelijkheden ontstaan.

Een vriend stuurde me dit filmpje door: stop drawing dead fish. Kijk er eens naar, het kost je maar een uur van je leven. Dan snap je dat een nieuw medium vraagt om nieuwe manieren van interactie. En ook om nieuwe manieren van leren. Of van niet leren, beter gezegd.

Advertenties